23.1.13

Plastic Flowers | Η ομορφιά της απλότητας






Οι  Plastic Flowers αποτελούν ένα ιδιαίτερο μουσικό project για τα ελληνικά δεδομένα. Ιδιαίτερο όχι γιατί κάνει κάτι εντυπωσιακό ή προκλητικό αλλά γιατί χρησιμοποιώντας λιτές μουσικές φόρμες και diy αισθητική κατορθώνει να δημιουργεί μουσική που σε εκπλήσσει, σε μαγεύει, σε καθηλώνει, σε ταξιδεύει. Ιδιαίτερο γιατί, όπως ακριβώς και οι Keep Shelly in Athens, δείχνει να αναγνωρίζεται περισσότερο στο εξωτερικό παρά στη χώρα μας.
Ξεκίνησαν από την Θεσσαλονίκη ως one man-band αλλά από το 2011 λειτουργούν ως ντουέτο. Το όνομα τους είναι εμπνευσμένο από το 'Fake plastic trees' των Radiohead, το ίδιο όμως θα προσθέταμε και για τη γενικότερη αισθητική τους.  Η μουσική τους έχει στοιχεία από διαφορετικά μουσικά ιδιώματα, electronica, shoegaze, lo-fi, pop, post  rock, τα οποία συνθέτουν ένα πολύ όμορφο ηχητικό αποτέλεσμα. Με μια διαδικασία που μπορεί να γίνει στο στούντιο, αλλά και σε “ένα μικρό δωμάτιο με πανέμορφες φωνές, κιθάρες, μερικά τύμπανα, samplers και low-budget εξοπλισμό ηχογραφήσεων” όπως χαρακτηριστικά περιγράφει ο εμπνευστής του project Γιώργος Σαμαράς.
Οι Plastic Flowers  έχουν κυκλοφορήσει ως τώρα τρία EP και αρκετά singles, ενώ το πρώτο τους LP θα κυκλοφορήσει (εκτός απροόπτου) το καλοκαίρι του 2013. Μέχρι τότε όμως έχουν να μας παρουσιάσουν ένα ακόμα EP. Έχει τίτλο Aftermath και θα κυκλοφορήσει στις 4 Φεβρουαρίου μέσω της Manic Pop Records (Minnesota, USA). Μάλιστα θα έχουμε την ευκαιρία να το ακούσουμε ζωντανά, στην σκηνή του BIOS, το Σάββατο 9 Φεβρουαρίου. Λίγο καιρό πριν την εμφάνιση τους στο περίφημο φεστιβάλ SXSW του Austin.  










10.1.13

S.S.W.L's Best Local Albums Of 2012







Στα εγχώρια μουσικά δρώμενα, είναι πολύ σημαντικό ότι σε περίοδο βαθιάς ύφεσης (οικονομικής, πολιτικής, κοινωνικής, πολιτιστικής) παρατηρείται μια δημιουργική έξαρση. Υπάρχουν πολλές μπάντες με φρέσκο ήχο και ιδέες που κυκλοφορούν πολύ ενδιαφέρουσες δισκογραφικές δουλειές, σε σημείο τέτοιο ώστε να υπογράφουν με εταιρείες στο εξωτερικό και να πραγματοποιούν περιοδείες σε Αμερική και Ευρώπη. 
Υπάρχουν χώροι που φιλοξενούν νέα συγκροτήματα στην σκηνή τους, ενώ ιντερνετικά ραδιόφωνα, έντυπα και blogs στηρίζουν και προβάλουν τη δουλειά τους. Δημιουργείται έτσι ξανά μια δυνατή σκηνή, όπως στα 90s, αυτή τη φορά με ακόμα καλύτερες προοπτικές.

Παρακάτω έχουμε καταγράψει τα ελληνικά άλμπουμ που μας άρεσαν περισσότερο για το 2012. Θεωρούμε ότι και τα 20 είναι εξίσου αξιόλογα ωστόσο για να μη χαθεί η γοητεία που κρύβουν οι λίστες με τα καλύτερα στο τέλος της χρονιάς, τα έχουμε ταξινομήσει από το 1 μέχρι το 20.
Αγαπημένο άλμπουμ το “Mass Vulture” των Bokomolech λαμβάνοντας σαν κριτήριο τόσο τη μουσική του αξία όσο και τον συμβολισμό της ένωσης δύο διαφορετικών εποχών, δύο διαφορετικών μουσικών σκηνών με τις εγχώριες μπάντες στο προσκήνιο.


1. Bokomolech – Mass Vulture
2. Sillyboy – Nature of Things
3. Baby Guru – Pieces
4. Etten – Lappuggla
5. Zebra Tracks – Collective Guilt
6. Nalyssa Green – The Seed
7. Τhe Boy – Before
8. Katrin The Thrill - Evil Eye Charm
9. Monsieur Minimal - Minimal To Maximal
10. Mechanimal – Mechanimal
11. Larry Gus – Silent Congas
12. Olga Kouklaki – I U Need
13. Lee Burton – Busy Days for Fools
14. Victory Collapse – Convenience Has Poisoned Our Souls
15. My Wet Calvin – Happened Before
16. Wonky Doll and the Echo – Pleasant Thoughts
17. Jane Doe – The Enormous Head Of King Splendid
18. BLML – The Gift
19. Illigal Operation – The 3rd Day
20. Marietta Fafouti – Homemade Joy



Επίσης μας άρεσαν πολύ οι δίσκοι των His Majesty The King Of Spain, Pop Eye, Sundayman, Spectralfire, Cayetano, Sancho 003  και  Simon Bloom
τα  singles & EPs από Strawberry Pills, Le Page, The Noise Figures
και η κασέτα των Vancouver.

















8.1.13

S.S.W.L's Best Songs Of 2012







Polica – lay your cards out
Mac DeMarco – my kind of woman
Jessie Ware – wildest moments
Major Lazer – get free (feat. Amber Coffman)
David Byrne & St Vincent – who
Solange – losing you
Cat Power – ruin
Tops – rings of Saturn
Canyons – tonight (feat. Kevin Parker)
Tame Impala – feels like we only go backwards
Pond – you broke my cool
Palma Violets – best of friends
The Vaccines – teenage icon
The Cribs – chi town
Ty Segall – love fuzz
Alt-J – tessellate
Perfume Genius – hood
MS MR – hurricane
Sky Ferreira – everything is embarrassing
Haim – forever
CHVRCHES – the mother we share
Tanlines – all of me
Grimes – genesis
Twin Shadow – five seconds
Crystal Castles – sad eyes
DIIV – doused
Holograms – chasing my mind
Arctic Monkeys – R U mine?
Django Django – default
Peace – bloodshake
Willis Earl Beal – evening’s kiss
Fiona Apple – every single night
Sharon Van Etten – serpents
Grizzly Bear – yet again
Alabama Shakes – hold on
Blur – under the westway
Beach House – myth
Bat For Lashes – all your gold
Chairlift – I belong in your arms
Passion Pit – take a walk
Lana Del Ray – ride
Hot Chip – flutes
Chromatics – lady
Santigold – disparate youth
The XX – angels
Frankie Rose – interstellar
The Raveonettes – she owns the streets
Father John Misty – Hollywood forever cemetery sings
The Walkmen – heartbreaker
Japandroids – the house that haven’t built




















20.12.12

S.S.W.L's Best Albums Of 2012










20. Mark Lanegan Band – Blues Funeral
19. Cloud Nothings – Attack On Memory
18. Dinosaur Jr. – I Bet On Sky
17. Swans – The Seer
16. Flying Lotus – Until The Quiet Comes
15. Holograms – Holograms
14. The Walkmen – Heaven
13. Crystal Castles – (III)
12. Chromatics – Kill for love
11. The Raveonettes – Observator
10. Cat Power – Sun
09. Mac DeMarco – 2
08. Japandroids – Celebration Rock
07. DIIV – Oshin
06. Sharon Van Etten – Tramp

05. Tame Impala – Lonerism
“Psychedelic Rock από την Αυστραλία που σε μεταφέρει πίσω στο χρόνο”

04. Ty Segall – Twins
“Garage rock και ψυχεδέλεια σε ένα μίγμα εκρηκτικό και επικίνδυνα εθιστικό”

03. Polica – Give You The Ghost
“Indie Pop/Electronica. Ήχος σχεδόν ονειρικός που ορισμένες στιγμές μοιάζει σαν μια ψυχεδελική, παραμορφωμένη εκδοχή R&B” 

02. Tops – Tender Opposites
“8 υπέροχα τραγούδια μελαγχολικής pop που άλλοτε ακούγονται ρετρό και άλλοτε τόσο φρέσκα και ζωντανά. Welcome to the past-future-pop!”

01. The XX – Coexist
“Μινιμαλιστική αισθητική, εθιστικές μελωδίες, indie pop ομορφιά!” 

      
         The XX: Coexist      
RELEASED: September 11, 2012
       LENGTH: 37:11
       PRODUCER: Jamie xx
       LABEL: Young Turks
       GENRE: Indie Pop


      01  Angels
     02  Chained
      03  Fiction
      04  Try
      05  Reunion
      06  Sunset
      07  Missing
      08  Tides
      09  Unfold
      10  Swept Away
      11  Our Song





IF YOU OWN THE RIGHTS TO ANY OF THE MATERIAL POSTED HERE AND WOULD LIKE IT REMOVED, EMAIL ME AND I WILL TAKE IT DOWN.





14.12.12

Nalyssa Green | “The Seed”, Ζωντανή Παρουσίαση







Στο φιλόξενο χώρο του κινηματογράφου Τριανόν ο κόσμος είχε μαζευτεί από νωρίς. Γνώριμα πρόσωπα στο φουαγιέ, συζητούν, απολαμβάνουν το ποτό τους και επεξεργάζονται με περιέργεια την συσκευασία και το artwork από το νέο cd της Nalyssa Green. 
Μόλις έχει σημάνει για δεύτερη φορά το προειδοποιητικό καμπανάκι και οι περισσότεροι παίρνουμε θέση περιμένοντας τη μπάντα να εμφανιστεί. Στη μεγάλη αίθουσα μπορείς να νοιώσεις τη θετική αύρα του κοινού, τη ζεστασιά και την προσμονή γι αυτό που θα ακολουθήσει. Στην σκηνή έχει κυρίαρχη θέση το θέρεμιν, σήμα κατατεθέν πια, ενώ στην οθόνη το όνομα της Nalyssa σε μαύρο φόντο.
Τρίτο καμπανάκι και στην οθόνη προστίθεται ο τίτλος του νέου άλμπουμ, “The Seed”. Άλλωστε η παρουσίαση του είναι η αφορμή για αυτή την συνάντηση. Τα φώτα σβήνουν και οι μουσικοί παίρνουν τη θέση τους στην σκηνή. Το γνωστό τρίο συν ένα αγόρι (Βασίλης Νιτσάκης) στο μπάσο κι ένα κορίτσι (Ευαγγελία Ξυνοπούλου) στα πλήκτρα και στα δεύτερα φωνητικά.
Μετά από ένα γλυκό καλωσόρισμα σειρά παίρνει η μουσική. Ακούγονται τα νέα τραγούδια, όπως ακριβώς είναι τοποθετημένα στο δίσκο, ενώ στην οθόνη του κινηματογράφου προβάλλονται εικόνες που σχεδιάζει την ίδια στιγμή ο PanPan (Παναγιώτης Πανταζής). Ο συνδυασμός αυτός μας “βάζει” για τα καλά στην ατμόσφαιρα του “The Seed”, με τα συναισθήματα να εναλλάσσονται μαζί με τα τραγούδια. Είχαμε ακούσει από πριν τα περισσότερα από αυτά, όμως η παρουσίαση τους ζωντανά στην σκηνή τους δίνει άλλη δυναμική. Και στη σκηνή του Τριανόν κερδήθηκε χτες βράδυ το στοίχημα για τη Nalyssa και το νέο άλμπουμ.
Είναι πάντα δύσκολος ο δεύτερος δίσκος μετά από ένα τόσο καλό και επιτυχημένο ντεμπούτο, όμως η νεαρή τραγουδοποιός δείχνει να το διαχειρίζεται μια χαρά. Κρατά την ίδια “συνταγή” και προσθέτει νέα στοιχεία, καλύτερη παραγωγή και πλουσιότερη ενορχήστρωση. Δημιουργεί έτσι ένα άλμπουμ εξίσου όμορφο, ποιο εξωστρεφές και περισσότερο λαμπερό. Χωρίς φυσικά να λείπουν οι εύθραυστες μελωδίες και οι  μικρές προσωπικές στιγμές που αγαπήσαμε στο “Barock”. Όπως το “The Wave” που κλείνει το δίσκο και με το οποίο τελείωσε το πρώτο μέρος της παράστασης.
Στο δεύτερο μέρος το σκηνικό αλλάζει. Τον αέρα της αίθουσας γεμίζουν γνώριμες μουσικές μέσα από το  “Barock” και διασκευές από αγαπημένα τραγούδια. Τα σχέδια στην οθόνη έχουν σταματήσει και ο κόσμος απλά αφήνεται στις διαθέσεις του κουιντέτου. Η δουλειά της μπάντας είναι ποιο εύκολη πια καθώς τα τραγούδια αυτά έχουν ήδη δοκιμαστεί κι έχουν κερδίσει την αποδοχή και την αγάπη του κοινού. Το χειροκρότημα γίνεται όλο και ποιο έντονο μέχρι το ενθουσιώδες ξέσπασμα στο τέλος. “Δεν έχουμε άλλο, ευχαριστούμε…καλή συνέχεια σε όλους” η χαρακτηριστική γλυκιά φωνή της Nalyssa και όλοι εγκαταλείπουμε την αίθουσα με τα ωραιότερα συναισθήματα κι ένα χαμόγελο.
Σήμερα ακούμε το “The Seed” με άλλη διάθεση και μπορούμε να πούμε με σιγουριά ότι πρόκειται για έναν από τους ποιο όμορφους δίσκους που ακούσαμε τη χρονιά που μας αφήνει σιγα σιγα.




IF YOU OWN THE RIGHTS TO ANY OF THE MATERIAL POSTED HERE AND WOULD LIKE IT REMOVED, EMAIL ME AND I WILL TAKE IT DOWN.




9.12.12

Zebra Tracks | Collective Guilt







Όσοι έχετε δει τις Ζέβρες live πιθανό να μη χρειάζεται καν να διαβάσετε την συνέχεια του συγκεκριμένου κειμένου.
Το κουαρτέτο των Αντώνη Καββαδία, Γιώργου Νίκα, Νικόλα Σμυρλάκη και Zade είναι ενέργεια, ένταση, πάθος, ιδρώτας, αφοσίωση, είναι όλα αυτά που βγάζουν πάνω στην σκηνή και η αμφίδρομη σχέση που δημιουργούν με το κοινό, είτε μιλάμε για 30 άτομα σ’ ένα μικρό μπαρ είτε μιλάμε για 2.000 άτομα σε κάποιο καλοκαιρινό φεστιβάλ.
Η μουσική των Zebra Tracks είναι κιθαριστική, άλλοτε σε γρήγορο τέμπο άλλοτε ποιο αργή και συνδυάζει πρωτότυπα το post punk με το shoegaze. «Παντρεύεται» ιδανικά με την σύγχρονη στιχουργική θεματολογία (ιστορίες βγαλμένες από την καθημερινότητα, κοινωνικές ανησυχίες, πολιτική άποψη) και μαζί δημιουργούν μια σειρά από ολοκληρωμένες, γεμάτες ενέργεια συνθέσεις.
Σε αυτή τη λογική κινείται και η νέα δισκογραφική δουλειά της μπάντας, σχεδόν 2 χρόνια μετά από το ντεμπούτο "A Family Picture From..".  Έχει τίτλο “Collective Guilt” και κυκλοφορεί ψηφιακά στη Β. Αμερική από την Limited Fanfare Records, ενώ στον υπόλοιπο κόσμο διανέμεται μέσω της ελληνικής  Undo Records.
Η ηχογράφηση έγινε σε 5 διαφορετικά στούντιο και τα παιδιά συνεργάστηκαν με 3 διαφορετικούς παραγωγούς (Αντώνης Γεώργου, Νίκος Τριανταφύλλου, Manos G) ώστε να πετύχουν το επιθυμητό αποτέλεσμα.
Το “Collective Guilt” περιλαμβάνει 9 κομμάτια διαφορετικών ηχητικών φασμάτων, τα οποία έχουν όλα δοκιμαστεί πάνω στην σκηνή. Από το στοιχειωμένο "Vampires and Ghouls" μέχρι το αγαπημένο και συναυλιακό highlight "Isabelle Creeps" και από το noise punk “Natalia Please Go Die” στο ονειρικό shoegaze-ικό “Bicycles”. Μπορούμε να διακρίνουμε διαφορετικές μουσικές επιρροές και να ακούσουμε στον ήχο των Zebra Tracks αγαπημένες μπάντες, όμως το τελικό αποτέλεσμα έχει συνοχή, προσωπικότητα  και είναι γεμάτο από πρωτότυπες ιδέες.
Χαρακτηριστικό δείγμα το κομμάτι “We Found A Reason to Live and We Called it God”. Παρακολουθείστε το επίσημο video σε σκηνοθεσία Στάθη Μουρδουκούτα.




IF YOU OWN THE RIGHTS TO ANY OF THE MATERIAL POSTED HERE AND WOULD LIKE IT REMOVED, EMAIL ME AND I WILL TAKE IT DOWN.






8.12.12

Yodashe – Μικρά όμορφα μυστικά






Πίσω από το μυστηριώδες (και συνάμα πολύ όμορφο) όνομα, κρύβεται μια γνώριμη φιγούρα. Είναι η τραγουδίστρια και στιχουργός της art-punk μπάντας των Flakes, που το 2008 μας χάρισαν το δισκογραφικό διαμαντάκι "Lick Your Fingers, If You Like It".
Η Yodashe ζει στο Λονδίνο και περνάει το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου της περιπλανώμενη στους δρόμους της μεγαλούπολης, με παρέα μια Canon MV750i, καταγράφοντας στιγμές, σκέψεις, ψιθύρους, θυμό, πανικό, απόγνωση και καμιά φορά ευτυχία. Όλα αυτά σε συνδυασμό  με τοποθεσίες, σχήματα, μαθηματικά και κλασικές μουσικές φόρμες αποτελούν συστατικά που η νεαρή καλλιτέχνης χρησιμοποιεί για να δημιουργήσει τα ηχητικά τοπία της. Με τον τρόπο που το κάνει η Bjork από το “Medúlla” και μετά.
Ως αποτέλεσμα έχουμε το πειραματικό project της Yodashe με τίτλο “Distilled “. Περιλαμβάνει 11 demo ηχογραφήσεις με πειραματικό ηλεκτρονικό ήχο και τα φωνητικά σταθερά σε πρώτο πλάνο. Άλλοτε αισθαντικά και ψιθυριστά και άλλοτε σε έξαρση, γεμάτα ένταση και συναίσθημα.
Ένα project «εσωτερικό» και δύσκολο, που μετά τα πρώτα ακούσματα αρχίζει να παίρνει μορφή, φανερώνει μικρά μυστικά και σε ταξιδεύει με μαγικό τρόπο.

Αυτόν τον καιρό η  Yodashe δουλεύει πάνω στο πρώτο της ολοκληρωμένο άλμπουμ που θα κυκλοφορήσει μέσα στο 2013. Ένα δείγμα μέσα από αυτό είναι το κομμάτι “Kurtains” που μπορείτε να ακούσετε παρακάτω στην demo εκδοχή του.









11.11.12

Palma Violets | οι νέοι ήρωες του βρετανικού rock’n’roll?







Είναι γνωστό πως στο μεγάλο Νησί όσο λατρεύουν το ποδόσφαιρο και το στοίχημα άλλο τόσο αρέσκονται στο να βρίσκουν κάθε φορά τους νέους Beatles, Smiths, Oasis,…
Αναζητούν διαρκώς νέους ήρωες που σαν μεσσίες θα σώσουν το rock’n’roll και θα του χαρίσουν ξανά τη χαμένη του αίγλη. Φυσικά τις περισσότερες φορές οι προσδοκίες αυτές διαψεύδονται πανηγυρικά και αυτό που μένει είναι το hype κι ένα “one hit wonder”, αυτό όμως δε τους εμποδίζει ποτέ στο να συνεχίσουν την αέναη αναζήτηση.

Οι Palma Violets λοιπόν είναι μια τέτοια περίπτωση συγκροτήματος. Αν και μετρούν μόνο λίγους μήνες ζωής σαν μπάντα και με ελάχιστες συναυλίες σε μικρούς χώρους, έχουν καταφέρει να τραβήξουν επάνω τους την προσοχή των σημαντικότερων μουσικών (και όχι μόνο) εντύπων στο Νησί. Μεγάλο ρόλο σε αυτό έχει παίξει το γεγονός ότι έχουν ήδη υπογράψει στην Rough Trade, δισκογραφική που στο παρελθόν έχει φιλοξενήσει στους καταλόγους της μπάντες όπως οι Smiths, οι Strokes και οι Libertines (και αναφερόμαστε μόνο στα πιο εμπορικά ονόματα).
Μάλιστα έχουν μόλις κυκλοφορήσει το πρώτο τους single, με τίτλο “Best Of Friends” που εκτός από το ομότιτλο κομμάτι (ένα υπέροχο garage διαμαντάκι) περιλαμβάνει και το “Last Of The Summer Wine”, σε περισσότερο psych pop ύφος.

Οι 4 εικοσάχρονοι από το ανατολικό Λονδίνο, σίγουρα δεν είναι οι επόμενοι ήρωες ούτε αυτοί που θα σώσουν τη τιμή του βρετανικού rock’n’roll. Αποτελούν όμως μια από τις πιο ενδιαφέρουσες και “φρέσκες” μπάντες που έχουμε ακούσει τελευταία και προσδοκούμε ακόμα πιο ωραία πράγματα από αυτούς στο μέλλον.
Ως τότε, “Best Of Friends” δυνατά!



IF YOU OWN THE RIGHTS TO ANY OF THE MATERIAL POSTED HERE AND WOULD LIKE IT REMOVED, EMAIL ME AND I WILL TAKE IT DOWN.



10.11.12

Barbie's Hysterectomy






Η "Υστερεκτομή της Barbie" (Barbie's hysterectomy), αποτελεί μια διαδραστική μουσική κολλεκτίβα αυτεπίστροφης συμμετοχής και έκφρασης από 4 κυρίως μουσικούς που πάιζουν μόνο δικό τους υλικό κινούμενοι σε post punk, alternative indie rock και άλλα ηχητικά μονοπάτια.
Από το 1997 και υπό διαφορετικά ονόματα κατά καιρούς έχουμε εμφανιστεί Live σε σημαντικά Venues στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Ενδεικτικά:
London Astoria  (1998 ως "Συμπληγάδες μέρες" support στα "Ξύλινα Σπαθιά"),
Charlie Brown's  (Luton 1998),
An club  (1οΒattle of the bands 1997),
Camel club, στον Αέρα, Μικρό μουσικό θέατρο (2002-2007),
Luna Loca κ.α.
2η θέση στο Mad for Bands 2006 (Mad TV)  (ως "Περιστρεφόμενος Νόρμαν"),
 στο After Dark  (Δεκέμβρης 2010) ως "Barbie's hysterectomy" μαζί με τους αγαπημένους μας φίλους Lost Bodies.

Η  1η δισκογραφική δουλειά της μπάντας θα κυκλοφορήσει εντός του 2013 από την "My Records" σε δική τους παραγωγή.

Για την "Υστερεκτομή της Barbie" συνήθως συνεργάζονται:
Νίκος Αλιφραγκής
Γρηγόρης Κόκκινος
Σωτήρης Λάσκαρης
Κώστας Μπούτης
Βασίλης Τσακαλάκης

http://www.facebook.com/barbieshysterectomy



Οι "Yστερεκτομή της Barbie" το Σάββατο 10/11/2012 στο Ghost bar (downstairs) παρουσιάζουν νέο και παλιό τους υλικό μελoποιώντας μεταξύ άλλων καταραμένους ποιητές (Baudelaire, Bukowski).



IF YOU OWN THE RIGHTS TO ANY OF THE MATERIAL POSTED HERE AND WOULD LIKE IT REMOVED, EMAIL ME AND I WILL TAKE IT DOWN.





4.11.12

Introducing: Decomposer






Δεν είναι πολλές οι πληροφορίες που έχουμε για τη νέα αυτή μπάντα από την Αθήνα. Για την ακρίβεια δε μπορούμε να είμαστε σίγουροι ακόμα και για το όνομα καθώς τον περασμένο Μάιο “άνοιξαν” την συναυλία των Illegal Operation με το όνομα Dead Buildings.
Γι αυτό όμως που παίρνουμε όρκο, είναι ότι τα παιδιά έχουν γράψει ορισμένα πολύ αξιόλογα τραγούδια σε ύφος post punk, με τον τρόπο όμως που το εννοούν μπάντες όπως οι Interpol.
Τα τραγούδια αυτά θα αποτελέσουν και το πρώτο EP του συγκροτήματος.
Ηχογραφημένα σε ένα απομονωμένο στουντιο, στη βορειοανατολική πλευρά της πόλης, έχουν μια ψυχρή, απόμακρη ατμόσφαιρα να τα συνοδεύει ιδανικά. Η πολύ καλή παραγωγή προσθέτει ένταση στο τελικό αποτέλεσμα και ολοκληρώνει με τον καλύτερο τρόπο τη δημιουργική αυτή διαδικασία.
Αναμένοντας την κυκλοφορία του EP, μπορούμε να πάρουμε μια πρώτη γεύση, ακούγοντας 2 κομμάτια μέσα από αυτό.










3.11.12

Le Page | Ileana/Closer







Κι ενώ ακόμα δεν έχει κοπάσει ο ενθουσιασμός μας από το “sad eyes”, το πρώτο single από το νέο project του Αντώνη Κωνσταντάρα Strawberry Pills, έχουμε δυο νέα τραγούδια από τους Le Page.
Ύστερα από αρκετό καιρό “σιωπής”, τα παιδιά κυκλοφόρησαν ένα νέο single μέσω της Sonic Playground. Σε μάλλον μελαγχολική διάθεση τα Ileana και Closer μας προσφέρουν το ιδανικό soundtrack για τα νωχελικά φθινοπωρινά απογεύματα.

Dreams and memories of sunny places combined with darker ones fill our minds. This cold and scary place (that’s what it was in the beginning) seems a lot more friendly lately. We’ve been here for a long time so it is our home now. Photographs on the wall of what has been keep it all together as we take this whole thing somewhere else. Somewhere new.

Το υπέροχο artwork έχει επιμεληθεί ο Δημήτρης Αποστολακίδης.
Μπορείτε να ακούσετε το single αλλά και να το κατεβάσετε δωρεάν από την σελίδα της Sonic Playground.





29.10.12

2 Years Flippin Radio Party DJ Set






DIIV – doused
A Place To Bury Strangers – keep slipping away
Crystal Castles – not in love
The Raveonettes – she owns the streets
The Last Shadow Puppets – standing next to me
The Coral – dreaming of you
Black Lips – bad kids
Arctic Monkeys - fluorescent adolescent
Babyshambles – delivery
Ty Segall – love fuzz
The Raveonettes – love in a trashcan
The 5678’s – woo hoo
The White Stripes – hotel yorba
The Strokes – last nite
Franz Ferdinand – take me out
Jet – are you gonna be my girl
The Sonics – have love will travel
The Caesars – jerk it out
Placebo – meds
Bloc Party – banquet
Kasabian – processed beats



SadSongsWeLove DJ Set for 2 Years Flippin Radio Party  @ Six dogs 

| 26.10.12









IF YOU OWN THE RIGHTS TO ANY OF THE MATERIAL POSTED HERE AND WOULD LIKE IT REMOVED, EMAIL ME AND I WILL TAKE IT DOWN.