Dusk | Ένα ταξίδι ζωής μέσα από τη μουσική

Η Dusk (εμπνευσμένο λογοπαίγνιο με το πραγματικό όνομα της να είναι Αυγή) είναι μια νέα τραγουδοποιός από την Αθήνα. Μεγάλωσε στις δυτικές συνοικίες, στην Πετρούπολη, με τη μουσική να αποτελεί πάντα το ιδιότυπο ημερολόγιο στο οποίο αποτύπωνε στιγμές, γεγονότα, συναισθήματα. Αρχικά σαν ακροατής, στην συνέχεια ως δημιουργός.

Από μικρή είχε πολλά και διαφορετικά μουσικά ερεθίσματα, λόγω του πατέρα της, οπότε μεγαλώνοντας συνέχισε να ψάχνει διαφορετικές μουσικές, να ανακαλύπτει συγκροτήματα που στην πορεία θα αποτελέσουν πηγή έμπνευσης. Οι αιθέριες μελωδίες των Dead Can Dance, το πάθος και η ενέργεια της PJ Harvey, η εγκεφαλικότητα των Radiohead, ο λυρισμός των Smiths αλλά και οι μελωδίες Ελλήνων συνθετών όπως του Γιάννη Μαρκόπουλου συνθέτουν ένα μεγάλο κομμάτι της μουσικής παιδείας της Dusk. Και αυτό είναι σε μεγάλο βαθμό φανερό στα τραγούδια της.

Ξεκίνησε μαζί με φίλους να διασκευάζουν γνωστά τραγούδια μέχρι που ένα ζεστό Αυγουστιάτικο βράδυ, συναισθηματικά φορτισμένη, έγραψε το πρώτο της τραγούδι. Προσπάθησε να κρατήσει την ατμόσφαιρα, το συγκεκριμένο συναίσθημα, τον ίδιο ήχο και στις πρώτες ηχογραφήσεις της και το αποτέλεσμα ήταν το συγκλονιστικό “What are the chances”.

Πρώτο single, συμβόλαιο με την αναξάρτητη δισκογραφική The Sound of Everything, συναυλίες και όλα παίρνουν το δρόμο τους για τη νεαρή τραγουδοποιό.

Η ίδια παραμένει προσγειωμένη, κρατά την κιθάρα της και συνεχίζει να γράφει λιτές μελαγχολικές μελωδίες που θα “μεταμορφωθούν” στα τραγούδια που θα συνθέσουν την πρώτη της ολοκληρωμένη δισκογραφική δουλειά που θα κυκλοφορήσει μέσα στο φθινόπωρο.

Και το προσωπικό της ταξίδι μέσω της μουσικής συνεχίζεται. Ένα ταξίδι που θέλει να μοιραστεί μαζί μας.

https://www.facebook.com/DuskAvgi

Theodore | "7 songs"

Διαβάζοντας χθες ένα μινι αφιέρωμα σε γνωστή cosm(o)-ική ιστοσελίδα, όντως σκεφτήκαμε ότι υπάρχει μια δόση υπερβολής. Το μυαλό μας πήγε αμέσως στο hype που δημιουργούν έντυπα και δημοφιλή μουσικά sites για καλλιτέχνες που θέλουν να προωθήσουν. Ήταν όμως αυτό το περίεργο ένστικτο, κάτι στην αισθητική της φωτογραφίας, ίσως η περιγραφή του ήχου του που μας έκανε να αποφασίσουμε να “κατέβουμε” στο Γκάζι για να παρακολουθήσουμε live τον Theodore να “ανοίγει” την συναυλία του Βασιλικού. Και δε το μετανιώσαμε καθόλου.

Ο Θοδωρής Πολυχρονόπουλος και η μπάντα του έδωσαν μια εξαιρετική παράσταση στη μικρή σκηνή της Τεχνόπολης. Με το πιάνο σε ρόλο πρωταγωνιστή τα παιδιά παρουσίασαν τα τραγούδια μέσα από την πρώτη δισκογραφική δουλειά του Theodore καθώς και μια σειρά από πετυχημένες διασκευές αγαπημένων κομματιών (η διασκευή στο “fake empire” των National ήταν η ευχάριστη έκπληξη της βραδιάς). Το μουσικό ύφος και τα συναισθήματα εναλλάσσονταν διαρκώς, ήταν λες και μπροστά μας παρέλαυναν ο Tom Waits, οι Beatles, ο Nick Cave, οι Muse, οι National, οι Dresden Dolls, οι Electric Litany και τόσα άλλα αγαπημένα ακούσματα.

Η φωνή του Theodore ιδιαίτερη και αισθαντική ταιριάζει ιδανικά σε αυτό το “χαρμάνι” των διαφορετικών ήχων και δένει αρμονικά με την υπόλοιπη μπάντα. Άλλοτε ψιθυριστή και εύθραυστη και άλλοτε δυνατή, έντονη όπως τα post-rock ξεσπάσματα σε ορισμένα τραγούδια του “7”.

“7” ονομάζεται το ντεμπούτο άλμπουμ του. Ηχογραφήθηκε το 2011 σε Λονδίνο και Αθήνα με παραγωγούς τον Βασιλικό και τον Clive Martin και κυκλοφόρησε το 2012.

“7” τραγούδια που ακροβατούν μεταξύ φωτός και σκοταδιού και με επιρροές που ποικίλουν, από την αγγλική εναλλακτική σκηνή στο post-rock και από την κλασική μουσική στο καμπαρέ. Με μια αίσθηση θεατρικότητας να χαρακτηρίζει την ατμόσφαιρα του άλμπουμ.

Είναι πιθανό, διαβάζοντας αυτές τις γραμμές, να έχετε την εντύπωση ότι υπερβάλουμε. Μπορεί και να ισχύει. Όμως στο πρόσωπο του Theodore  βλέπουμε ένα νέο καλλιτέχνη με πολύ ταλέντο, καλή αισθητική και προσωπικότητα. Ένα νέο άνθρωπο που φαίνεται να αγαπά αυτά που αγαπάμε κι εμείς.

Απλά σκεφτήκαμε να το μοιραστούμε και μαζί σας.

http://www.theodore-music.com/

Inside Captured Tracks

Κυριακή βράδυ στον Σπόρο και λίγο πριν το κλείσιμο έχουν μείνει μόνο κάποιοι φίλοι στο μπαρ. Αυτή η ώρα είναι η καλύτερη για μουσικές δοκιμές. Από τις πρώτες κιόλας νότες του “doused” η κουβέντα σταματά απότομα. “Μπαίνει” το κομμάτι κι ο Βαγγέλης σηκώνεται και αρχίζει να χορεύει μόνος του λες και δε θα υπάρξει αύριο.

Κάπως έτσι μπορείς να καταλάβεις τη δυναμική ενός τραγουδιού, μιας μπάντας, ενός Label.

H Captured Tracks είναι μια τέτοια περίπτωση. Έχει έδρα στην καρδιά της Νέας Υόρκης, στο Brooklyn, και είναι ένα δημιούργημα του Mike Sniper, γνωστού μουσικά με το όνομα Blank Dogs. Μάλιστα ένα CD-R των Blank Dogs ήταν η πρώτη κυκλοφορία της εταιρίας στα τέλη του 2008.

Στην πορεία τα πράγματα εξελίχθηκαν σαφώς πιο επαγγελματικά. Η ικανότητα του Sniper και των συνεργατών του να ανακαλύπτουν νέες και πολλά υποσχόμενες μπάντες είναι αξιοσημείωτη. Με τον καιρό η Captured Tracks κατορθώνει να εδραιώσει ένα μουσικό ύφος που θα την χαρακτηρίζει, έναν ιδανικό συνδυασμό shoegaze, indie pop, new wave, post punk. Παράλληλα αναπτύσει μια συγκεκριμένη αισθητική που συναντας σε όλες τις κυκλοφορίες της, όπως έχουν κάνει στο παρελθόν η 4AD και η Sarah Records.

Ο κατάλογος της είναι γεμάτος από πολύ αξιόλογους καλλιτέχνες και συγκροτήματα, Beach Fossils, Wild Nothing, The Soft Moon, Craft Spells, Mac DeMarco, DIIV, Holograms, Widowspeak, Blouse, Soft Metals, Dignan Porch, Thieves Like Us, Heavenly Beat, Minks, Chris Cohen, Naomi Punk, Alex Calder, ενώ εδώ και λίγο καιρό έχει ξεκινήσει μια σειρά από επανεκδόσεις ιστορικών shoegaze δίσκων.

Επειδή όμως η μουσική μπορεί να περιγράψει καλύτερα τον κόσμο της Captured Tracks, επιλέξαμε χαρακτηριστικά δείγματα μέσα από τον κατάλογο της και συνθέσαμε την παρακάτω playlist. Καλή ακρόαση.

Sad Songs We Love | Akoome 22-03-2013 by Sadsongswelove on Mixcloud

Vinyl Suicide | 6.40 am (on Lycabettus) EP

Το "6.40 am (on Lycabettus)"στάθηκε εξαρχής η αφορμή για να γνωρίσουμε τους Vinyl Suicide, όταν το Μάιο του 2011 μια φίλη το “ανέβασε’ στην σελίδα γνωστού social network. Έκτοτε τους έχουμε δει αρκετές φορές ζωντανά, σε κάποιο από τα γνωστά στέκια της Αθήνας και παρακολουθούμε με πολύ ενδιαφέρον την πορεία τους. Συμμετείχαν μάλιστα στην συλλογή Sad Songs We Love Vol. One με το πολύ όμορφο “I Don’t Belong Here”.

Με χαρά λοιπόν διαπιστώνουμε ότι τα πράγματα εξελίσσονται πολύ καλά για τα παιδιά. Ανήκουν πλέον στο indie roster της δισκογραφικής The Sound Of Everything, με το αγαπημένο "6.40 am (on Lycabettus)" να αποτελεί το πρώτο single της μπάντας. 

Κυκλοφορεί από τις 5 Φεβρουαρίου σε digital μορφή, συμπεριλαμβάνει remixes από τους Harri Agnel,  Kled Moné,  Albert Planck & Prins George, ενώ το πολύ ωραίο Cover Art του EP έχει επιμεληθεί ο ταλαντούχος κύριος Johnny Negri.

Και τα καλά νέα δεν σταματούν εδώ. Οι Vinyl Suicide ηχογραφούν αυτή τη στιγμή το ντεμπούτο album τους με τίτλο «Homeward Bound» που θα κυκλοφορήσει μέσα στο 2013. Είχαμε την ευκαιρία να ακούσουμε κάποιες πρώιμες εκτελέσεις των τραγουδιών και πραγματικά ανυπομονούμε για το τελικό αποτέλεσμα της suicide pop* τους.

Παράλληλα έχουν θέσει συμμετοχή στο διαγωνισμό του Jumping Fish για το opening act των Depeche Mode και προετοιμάζουν τα επόμενα live τους.

(http://www.jumpingfish.gr/vinylsuicide   για υποστήριξη)

Ακούμε λοιπόν τη νέα ηχογράφηση του "6.40 am (on Lycabettus)" καθώς και το remix του Harri Agnel και ψηφίζουμε suicide pop!

* Οι Vinyl Suicide συνέθεσαν τις ετερόκλητες επιρροές τους για να οδηγηθούν στον ήχο που σχεδόν ειρωνικά και αυτάρεσκα ονομάζουν suicide pop, χρησιμοποιώντας rock, pop, post και ηλεκτρονικούς ήχους και φωνές, και δημιουργώντας «μουσική και λέξεις που συνθέτουν το soυndtrack της πραγματικότητας στην οποία [προτιμούν] να [ζουν]

Skinner Box | Life is chemistry (EP)

Τη τελευταία φορά που συναντήσαμε τον Στέφανο και τη Βάνα μας είπαν ότι είχαν καλά νέα και ότι πρέπει να περιμένουμε σύντομα κάτι καλό από τους Skinner Box. Και πράγματι, αυτό δεν άργησε να έρθει. Η αθηναϊκή μπάντα, που μας είχε τόσο πολύ ενθουσιάσει με τον ήχο της, υπέγραψε συμβόλαιο με τη γερμανική δισκογραφική afmusic και έχει μόλις κυκλοφορήσει το ντεμπούτο (EP) με τίτλο "Life is chemistry".

Το EP περιλαμβάνει το αγαπημένο Goldfish Memory αλλά και τα υπόλοιπα τραγούδια που με το πρώτο κιόλας άκουσμα μας είχαν συστήσει τον “σκοτεινό” κόσμο των Skinner Box. 

Στη τελική τους μορφή πια, εξαιρετική η δουλειά του Αλέξη Μπόλπαση στην παραγωγή, ξεδιπλώνουν κάθε τους πτυχή και δημιουργούν την ιδιαίτερη αυτή ατμόσφαιρα στην οποία αναπτύσσονται οι ετερόκλητες μουσικές επιρροές τους. Οι σκληρές κιθάρες και τα trip hop περάσματα εναλλάσσονται διαρκώς, ακόμα και στο ίδιο τραγούδι, με την πολύ εκφραστική φωνή της Βάνας να εξωτερικεύει με τον καλύτερο τρόπο τις “συναισθηματικές αντιθέσεις” που χαρακτηρίζουν τη μουσική των Skinner Box. 

Απόλυτα ταιριαστό και το artwork που έχει επιμεληθεί ο Κώστας Βλαχάκης (ico creative bureau) και συμπληρώνει ιδανικά την πολύ καλή, πρώτη δουλειά της μπάντας.

Το "Life is chemistry" θα είναι διαθέσιμο σε cd και digital download. Σύντομα θα ανακοινωθούν τα δισκοπωλεία που θα παρέχουν το EP ενώ ψηφιακά θα είναι διαθέσιμο από το bandcamp του συγκροτήματος, τα site της afmusic και της Geheimnis Records και από όλα τα γνωστά ψηφιακά κατάστήματα όπως I-tunes,amazon, discogs κλπ.

Ήδη οι πρώτες αντιδράσεις είναι πολύ θετικές, ιδιαιτέρως στο εξωτερικό και οι Skinner Box εμφανίζονται σε ολένα και περισσότερα έντυπα και μουσικά ραδιόφωνα. Εν αναμονή των ζωντανών τους εμφανίσεων ακούμε "Life is chemistry" και ευχόμαστε στα παιδιά κάθε επιτυχία.

Keyser Sőze | Lights

Το “Lights” EP είναι πραγματικά μια ευχάριστη μουσική έκπληξη στην αρχή της νέας χρονιάς. 

Η πρώτη επίσημη δισκογραφική δουλειά των Keyser Sőze σφύζει από ενέργεια και δυνατές κιθάρες (όπως άλλωστε και οι ζωντανές εμφανίσεις της μπάντας). Μας θυμίζει τα αγαπημένα 90s και τις μπάντες που έκαναν την "παραμόρφωση" τόσο ελκυστική και popular. Και το κάνει αυτό παντρεύοντας παραδοσιακές rock φόρμες με φρέσκες ιδέες και σύγχρονο ήχο, όπως ακριβώς οι υπέροχοι Yuck στο ντεμπούτο άλμπουμ τους.

Μετά από δύο χρόνια ενεργής παρουσίας στην εναλλακτική μουσική σκηνή της Αθήνας και πολλές ζωντανές εμφανίσεις, το τρίο του Στάμου Μπάμπαρη (φωνή, κιθάρα), Βελισσάριου Πράσσα (μπάσο) και Γιώργου Διαθεσόπουλου (τύμπανα), παρουσιάζει την πρώτη του επίσημη κυκλοφορία σε CD και ηλεκτρονική μορφή.

Από τα τέλη του 2010 –όταν δύο πρώην μέλη των Flakes, μετά από βλάβη στους ενισχυτές τους, έχασαν το καθαρό κανάλι και βρήκαν τον ντράμερ τους- οι Keyser Sőze αποδεικνύουν ότι η απλή σύνθεση: κιθάρα-μπάσο-ντραμς,  αποτελεί την ιδανική βάση για τη δημιουργία ενός οικείου, αλλά και ταυτόχρονα δικού τους ξεχωριστού alternative rock ήχου. Με το όνομά τους, που παραπέμπει σε μία αμφιλεγόμενη περσόνα από τον κινηματογράφο και την ειλικρινή παραδοχή ότι ο ήχος τους είναι επηρεασμένος κυρίως από τα 90s (όπως τους κατηγοριοποιούν), τολμούν να μην ανήκουν στα μουσικά trends και να μην υπηρετούν το hype. Βασίζουν τον ήχο τους σε δυνατές κιθάρες, πιασάρικες μελωδίες και έξυπνες μπασογραμμές . Όλα αυτά, όμως, «μουτζουρωμένα» με τις απαραίτητες «βρόμικες» πινελιές από τη μίξη του παραγωγού τους Αντώνη Γεώργου.

Τα τέσσερα τραγούδια που παρουσιάζονται με αυτήν την κυκλοφορία, έχουν περιπλανηθεί σε όλη την Αθήνα, πριν τελικά «παρκάρουν» στο “Lights”. Ξεκίνησαν τη διαδρομή τους από «τζαμαρίσματα» σε ένα τεράστιο ρετιρέ στην Αλεξάνδρας, εξελίχθηκαν στις πρόβες στο Sonic Playground στον Κολωνό, ηχογραφήθηκαν στο στούντιο του Μάνου G στο Γουδί και ολοκληρώθηκαν στο σαλόνι του παραγωγού της μπάντας Αντώνη Γεώργου στο Κουκάκι. Οι τελευταίοι στίχοι γράφτηκαν σε ένα μπαλκόνι στο Γουδί και το εξώφυλλο εμπνεύστηκε από μία έκθεση στο  Βερολίνο. Συναυλίες στα γνωστά στέκια του ιστορικού κέντρου, φωτογραφίσεις σε μία ταράτσα δίπλα στο Παίδων, γυρίσματα του ομώνυμου video clip σε ένα γκαράζ στο Χαλάνδρι και όλα αυτά “with a little help from my friends” οδήγησαν στο πρώτο επίσημο ep των Keyser Sőze, “Lights”.

http://keysersozeband.bandcamp.com/

http://soundcloud.com/keyser-s-ze-band

http://www.facebook.com/pages/Keyser-S%C3%B6ze/182576425092248

Πητ Σαν | Νήσος Κασσάνδρα

"Ο Πητ Σαν δεν σημαίνει τίποτα. Είναι ένα μωρό παιδί που παίζει σαν άντρας και δεν μπορεί να ζήσει μέχρι να πεθάνει"…κάπως έτσι μας συστήνεται ο νέος αυτός μουσικός από τη Θεσσαλονίκη. 

Άρχισε γράφοντας τραγούδια και παίζοντας μπάσο στο post-punk revival συγκρότημα Muddy Banks από το 2005 εώς τα τέλη του 2009. Τον Ιανουάριο του 2012 κυκλοφόρησε ανεξάρτητα το πρώτο του EP, ονόματι Σούπερνοβα. Το EP περιλάμβανε 3 κομμάτια σε indie pop ύφος, με ελληνικό στίχο (σε κάποιες στιγμές θύμιζε τα Ξύλινα Σπαθιά από τα παλιά). 

Τον Δεκέμβριο του 2012 κυκλοφόρησε ως single ένα νέο κομμάτι, το "Νήσος Κασσάνδρα", προοίμιο του νέου EP που ετοιμάζει, ονόματι Ριλ Μάτζικ. Εδώ ο κ. Σαν χρησιμοποιεί πιο λιτές μουσικές φόρμες, εγκαταλείπει (προς το παρόν) στίχους και φωνητικά, βγάζει μπροστά τη μελωδία και μας χαρίζει ένα indie "διαμαντάκι", ικανό να μας ταξιδέψει σε ΚΑΠΟΙΑ Νήσο Κασσάνδρα.

Μπορείτε να ακούσετε αλλά και να "κατεβάσετε" δωρεάν το single στον παρακάτω σύνδεσμο.

http://peteandthesun.bandcamp.com/

http://www.facebook.com/peteandthesunpage