A Victim Of Society

Ακούγοντας για πρώτη φορά το “You’re Gonna Hate Me” είσαι σίγουρος ότι πρόκειται για το Next Big Thing συγκρότημα από το Brooklyn που μόλις κυκλοφόρησε το πρώτο του EP και είναι πρώτο θέμα σε όλα τα indie μουσικά έντυπα. Σκέφτεσαι “βρώμικες» βραδιές σε σκοτεινό γεμάτο καπνό bar ή ασπρόμαυρα film noir και χωρίς να το καταλάβεις σου έρχονται στο μυαλό εικόνες και ήχοι από τους “ήρωες” μιας άλλης εποχής. Velvet Underground, Suicide, Jesus and Mary Chain, Fall,…

Κι όμως, αυτό το βρώμικο γεμάτο ενέργεια rock’n’roll προέρχεται από μια Αθηναϊκή μπάντα, τους A Victim Of Society. Ο Βαγγέλης και ο Φώτης αξιοποίησαν τις επιρροές τους και σε συνδυασμό με την παρόρμηση της στιγμής στο στούντιο έγραψαν μια σειρά από τραγούδια που σου “καρφώνονται” με τη μία στο μυαλό. Μάλιστα τα ηχογράφησαν πρώτα σε κασέτα θέλοντας με ένα τόσο ιδιαίτερο (και σχεδόν ξεχασμένο) μέσο να τραβήξουν τη προσοχή μας.

Highlight για τη μπάντα η ζωντανή τους εμφάνιση στο Bios ως support στους Dirty Beaches.

Όσοι δεν ήταν εκεί (αλλά και αυτοί που έζησαν την εμπειρία), μπορούν να τους απολαύσουν αύριο βράδυ (9.12.11) στην σκηνή του Dunkel στην Πανόρμου. 

http://soundcloud.com/victim-of-society

IF YOU OWN THE RIGHTS TO ANY OF THE MATERIAL POSTED HERE AND WOULD LIKE IT REMOVED, EMAIL ME AND I WILL TAKE IT DOWN.

Ένα τετραήμερο με τους Lefthanded Society

Για ένα νέο συγκρότημα, η εμφάνιση σε μια τηλεοπτική εκπομπή με πολύ μεγάλη θεαματικότητα φαντάζει σαν μακρινό όνειρο, ικανό από μόνο του να γεννήσει μεγάλες προσδοκίες. Προσδοκίες για αναγνωρισιμότητα, καριέρα και επιτυχίες, που με την σειρά τους γεννούν νέα όνειρα ικανά να αποπροσανατολίσουν τα μέλη του.

Για τα παιδιά των Lefthanded Society αυτό που είχε σημασία ήταν απλά να δηλώσουν την παρουσία τους σε ένα ευρύτερο κοινό. Μια θορυβώδη δήλωση και το “ταξίδι’ για να φτάσουν εκεί.

Ένα νοικιασμένο μίνι βαν, καλή παρέα, μπόλικο αλκοόλ, τραγούδια που έχουν σημαδέψει το μουσικό μας υποσυνείδητο και ο δρόμος για τη Θεσσαλονίκη ευθεία μπροστά. Η επικείμενη ζωντανή εκτέλεση του “Wolf” μονοπωλεί την κουβέντα, ειδικά όταν αυτό παίζει δυνατά και επαναλαμβανόμενα στο ηχοσύστημα του αυτοκινήτου. Παράλληλα η κάμερα αλλάζει συνεχώς χέρια και καταγράφει αντιδράσεις, ατάκες και highlights της διαδρομής. Ακόμα και τον υπάλληλο στα διόδια που πεισματικά αρνείται να πληρωθεί το αντίτιμο όσο είναι στον “στόχο” του φακού.

Λίγο μετά τις επτά το απόγευμα το λευκό βαν είναι παρκαρισμένο σ’ ένα καλά κρυμμένο στενό κοντά στο ξενοδοχείο και στα δυο μεγάλα δωμάτια που ενώνονται με εσωτερική πόρτα έχει στηθεί το αρχηγείο της Κοινωνίας.

Η πρώτη νύχτα στη Θεσσαλονίκη είναι υπέροχη. Είναι Σάββατο βράδυ και το κέντρο της πόλης είναι τόσο ζωντανό. Λίγο τσίπουρο στο παραδοσιακό μεζεδοπωλείο για αρχή και μετά ακολουθεί ένα πέρασμα από τα μπαράκια στη Βαλαωρίτου. Rock μουσικές, πολλές μπύρες και γνώριμα πρόσωπα στις 90 Μοίρες, ska-punk-drum’n’bass(!) και πολύς χορός  στο Propaganda. Μέχρι την στιγμή που η κούραση κυριεύει μυαλό και πόδια.

Η Κυριακή κυλά ποιο χαλαρά, με τη χειμωνιάτικη λιακάδα να σε “προκαλεί” να βγεις έξω και να περπατήσεις στους κεντρικούς δρόμους και στην παραλία. Γίνεσαι πραγματικό μέλος αυτής της πόλης, αφουγκράζεσαι τον παλμό και νοιώθεις την αύρα της.

Γύρω από ένα τραπέζι τα παιδιά μοιράζονται ιστορίες, αναμνήσεις και όνειρα. Σκέψεις και ανησυχίες που συχνά πυκνά διακόπτονται από βροντερά γέλια όταν η κουβέντα καταλήγει στα αγαπημένα θέματα της παρέας!

Η βραδιά εξελίσσεται το ίδιο χαλαρά και όμορφα, με ταινία και άραγμα στο ξενοδοχείο μέχρι αργά.

Η μέρα της εκπομπής έχει φτάσει και από το πρωί όλες οι κουβέντες περιστρέφονται γύρω από την εμφάνιση της μπάντας. Υπάρχει οπωσδήποτε κάποια αμηχανία, όμως αυτή “σπάει” σύντομα από τις αστείρευτες ατάκες του Λευτέρη. Αυτό που μένει πια είναι η ανυπομονησία για το live. Ο Πέτρος μιλά με τον ηχολήπτη της εκπομπής, κανονίζουν την ώρα που θα πρέπει η μπάντα να είναι στο στούντιο και παίρνει οδηγίες για τη διαδρομή μέχρι εκεί.

Όλα είναι έτοιμα και η Κοινωνία βρίσκεται ξανά στο λευκό βαν. Η αναζήτηση ανοιχτού βενζινάδικου, ένα δέμα που δεν ήρθε ποτέ και η αφύσικη κίνηση στους δρόμους κάνουν περιπετειώδη την μετάβαση στις εγκαταστάσεις της εκπομπής. Ειδικά αν συνυπολογίσουμε το γεγονός ότι αυτές βρίσκονται σε μια ερημική περιοχή πολύ έξω από την Θεσσαλονίκη.

Είναι μόλις δυο ώρες πριν την έναρξη και τα παιδιά υποδέχεται ο σκηνοθέτης (και μουσικός ο ίδιος). Με την έμπειρη ματιά του βλέπει αμέσως την Αρετή να “γράφει” στο φακό και γύρω της στήνει την υπόλοιπη μπάντα. Η εικόνα εξάλλου παίζει τον πρώτο ρόλο στην τηλεόραση. Στην συνέχεια αναλαμβάνει ο ηχολήπτης, ο οποίος έχει και το δύσκολο έργο να μετατρέψει τον ακατέργαστο ζωντανό ήχο στον καθαρό και “εύπεπτο” ήχο που θα φτάσει στους τηλεοπτικούς δέκτες. Αφού τελειώσει το soundcheck ακολουθούν συνεχόμενες πρόβες ώσπου όλοι να είναι σίγουροι για το τελικό αποτέλεσμα. Κάθε νέα εκτέλεση είναι καλύτερη από την προηγούμενη αλλά και από κάθε άλλη που έχουν επιχειρήσει από την στιγμή που γράφτηκε το τραγούδι. Ο Πέτρος, πάνω στον ενθουσιασμό του, δυσφορεί όταν αναγκάζεται να “κλείσει” το hi hat αλλά συνεχίζει να βαρά με δύναμη τα τύμπανα. Μια τελευταία διόρθωση στις θέσεις, οδηγίες για τη διαδικασία εισόδου και τη μίνι συνέντευξη και το πλατό απελευθερώνεται για να υποδεχτεί τους παρουσιαστές.

Στο χώρο έξω από το στούντιο τα παιδιά περισσότερο προετοιμάζονται ψυχολογικά παρά παρακολουθούν το show που παίζει στη μεγάλη οθόνη. Λίγο μετά τα μεσάνυχτα (και μετά το τελευταίο διαφημιστικό διάλειμμα) φτάνει η ώρα του live. Η μπάντα μπαίνει στο στούντιο και όλοι παίρνουν τις θέσεις τους. Ο γνωστός και συμπαθής σε όλους “καφετζής”, που είναι υπεύθυνος για το κομμάτι της μουσικής, απουσιάζει (έχει πάει εξωτερικό να δει για 100στη φορά τους Deep Purple) οπότε την παρουσίαση αναλαμβάνει ο Α.Κ. Το κλίμα είναι πολύ ζεστό και φιλικό. Ο Θοδωρής μιλά για το EP που ετοιμάζουν, για τις δουλειές που έχουν σε καιρό κρίσης και για την Αλάσκα.

Καιρός όμως να μιλήσει η μουσική και οι Lefthanded Society να παρουσιάσουν στο τηλεοπτικό κοινό το τραγούδι τους “Goolf”(!)…ή το “Wolf” φίλε Αντώνη?

Τα φώτα έχουν ήδη χαμηλώσει, τα παιδιά αλληλοσυγχαίρονται και νοιώθουν υπέροχα. Ξέρουν ότι το αποτέλεσμα δεν αποδίδει ακριβώς τη δυναμική του συγκεκριμένου τραγουδιού αλλά είναι πολύ ικανοποιημένοι που κατάφεραν να περάσουν σε ένα ευρύτερο κοινό τα χαρακτηριστικά που κάνουν την Κοινωνία τους τόσο ξεχωριστή και ιδιαίτερη. Και μας προσκαλούν όλους να γίνουμε μέλη της.

Η “Ἀποκάλυψις” της Chelsea Wolfe

Η Chelsea Wolfe κατάγεται από την Καλιφόρνια και είναι μια πολύ ιδιαίτερη περίπτωση τραγουδοποιού. Το μουσικό ύφος της έχει χαρακτηριστεί ως "doom-folk" και τα τραγούδια της περιγράφονται σαν ένα κράμα drone-metal-art-folk. Σίγουρα όλα αυτά ακούγονται αντιφατικά, έτσι είναι όμως οι επιρροές αλλά και η προσωπικότητα της. Και αυτό αντανακλά στις συνθέσεις της. Αργό, σχεδόν μίνιμαλ τέμπο και στίχοι που εξιστορούν σκοτεινές ιστορίες, αποκαλύπτοντας αλήθειες αλλά και την ομορφιά της λύτρωσης. Το φως μέσα από το σκοτάδι. Η φωνή της ακούγεται απόμακρη, σχεδόν “στοιχειωμένη” και θυμίζει τις ποιο σκοτεινές στιγμές της PJ Harvey, της Siouxsie αλλά και των νεότερων Anna Calvi και Zola Jesus.

Ο μύθος θέλει την Chelsea Wolfe να ακολουθεί μια νομαδική ζωή, να γυρίζει τη χώρα και να παίζει τα τραγούδια της σε εκκλησίες, υπόγεια, ακόμα και σε εγκαταλελειμμένα πυρηνικά εργοστάσια. 

Αυτό που δεν είναι μύθος είναι ότι ο γνωστός pop art καλλιτέχνης Richard Phillips χρησιμοποίησε το τραγούδι της “Moses” στο φιλμ μικρού μήκους “Sasha Grey” που παρουσίασε φέτος στη Biennale της Βενετίας, δημιουργώντας έτσι ανάλογο hype γύρω από το όνομα της.

Τον περασμένο Αύγουστο κυκλοφόρησε η δεύτερη δισκογραφική της δουλειά με τίτλο “Ἀποκάλυψις”. Μέσα από αυτή βλέπουμε το βιντεο για το τραγούδι “Sunstorm”, μια ακόμα σκοτεινή ιστορία στο μυαλό της Chelsea Wolfe.

IF YOU OWN THE RIGHTS TO ANY OF THE MATERIAL POSTED HERE AND WOULD LIKE IT REMOVED, EMAIL ME AND I WILL TAKE IT DOWN.

Oι Trent Reznor και Karen O διασκευάζουν το “Immigrant Song”

O Trent Reznor και η τραγουδίστρια των Yeah Yeah Yeahs Karen O μας έχουν συνηθίσει σε πειραματισμούς και τολμηρά μουσικα projects. Αυτή τη φορά συνεργάζονται στο soundtrack για τη νέα ταινία του David Fincher, τη δική του εκδοχή του “Girl With The Dragon Tattoo”.

Το αποτέλεσμα της συνεργασίας τους είναι μια “κοφτερή” industrial διασκευή στο “Immigrant Song” των Led Zeppelin, σκοτεινή όπως απαιτεί η ατμόσφαιρα της ταινίας.

Το soundtrack έχει επιμεληθεί ο Trent Reznor μαζί με τον Atticus Ross και μπορείτε να αποκτήσετε ένα sampler 6 κομματιών δηλώνοντας email address εδώ.

Immigrant Song - Karen O with Trent Reznor and Atticus Ross by Fluke Hawkins

the great Minor Project

“Κάπου στα μέσα του 2010 και με αφορμή την παρουσίαση δίσκου των B-sides μαζεύτηκαν οι τέσσερις τους για να παρουσιάσουν την ακυκλοφόρητη δουλειά του Στάθη. Λίγους μήνες μετά , ηχογραφούν τα κομμάτια που θα αποτελέσουν τον κορμό της επερχόμενης πρώτης κυκλοφορίας τους, σε συνεργασία με τον Διονύση Μπάστα στο NoiseBox studio.
      Με την αρχή του νέου έτους (23/1/2011) η μπάντα δίνει την πρώτη της συναυλία ως “Minor Project” πλέον, στο αγαπημένο τους Six D.O.G.S  , το οποίο στη συνέχεια αποτέλεσε την βασικότερη συναυλιακή τους εστία. Ακολούθησε μια σειρά συναυλιών σε Αθήνα, Πάτρα, Χαλκίδα, Καστοριά και άλλες πόλεις της επαρχίας.
     Λίγο αργότερα, τον Μάιο, ο παραγωγός του Μελωδία 99,2 Χρήστος Παπαμιχάλης κυκλοφόρει τη συλλογή Lost.Not.Found  από την EMI ,στην οποία συμπεριλαμβάνει το ακυκλοφόρητο μέχρι τότε “Great”.
   Η πιο σημαντική ίσως εξέλιξη της μέχρι τώρα πορείας της μπάντας είναι η ένταξή της στην οικογένεια της Αντέλμα και η απόφαση συνεργασίας με το Στάθη Δρογώση για την κυκλοφορία του πρώτου ολοκληρωμένου άλμπουμ των Minor”.

Αφορμή για την αναφορά μας αυτή είναι η συναυλία που θα δώσουν οι Minor Project μαζί με τους i saw 43 sunsets στο Six D.O.G.S τη Τετάρτη 30 Νοεμβρίου. Εκεί θα παρουσιάσουν τα τραγούδια που τους έκαναν ευρύτερα γνωστούς αλλά και ένα μέρος από τις ποιο πρόσφατες ηχογραφήσεις τους.
Μέχρι τότε ας θυμηθούμε το υπέροχο “Great” και ας πάρουμε μια γεύση από το νέο video (σε παραγωγή NoiseBox Studio) για το δεύτερο single της μπάντας με τίτλο “June”.
http://www.minor-project.com

IF YOU OWN THE RIGHTS TO ANY OF THE MATERIAL POSTED HERE AND WOULD LIKE IT REMOVED, EMAIL ME AND I WILL TAKE IT DOWN.

Η "χαρούμενη σούπα" του Baxter Dury

Αν σας θυμίζει κάτι το συγκεκριμένο όνομα είναι επειδή ο Baxter είναι γιος του χαρισματικού Ian Dury που χαρακτήρισε με τις μουσικές και την προσωπικότητα του ολόκληρο το New Wave κίνημα στην Αγγλία στα τέλη των 70s.

Μόλις σε ηλικία πέντε ετών έκανε την πρώτη του εμφάνιση στη διεθνή μουσική σκηνή, εμφανιζόμενος στο cover του δίσκου “New Boots and Panties!!” των Ian Dury and the Blockheads.

Από τότε έχουν περάσει τρεις δεκαετίες, ο Baxter Dury έχει δημιουργήσει τη δική του καριέρα και ήδη κυκλοφορεί η τρίτη του δισκογραφική δουλειά με τίτλο “Happy Soup”.

 Μια συλλογή από δέκα αυτοβιογραφικές ιστορίες που ισορροπούν μεταξύ φωτός και σκότους. Δέκα τραγούδια που θυμίζουν την ιδιαίτερη pop του Graham Coxon σε ακόμα ποιο απλή μορφή. Λιτή η παραγωγή αλλά με προσοχή σε κάθε λεπτομέρεια, με τα υπέροχα γυναικεία δεύτερα φωνητικά της Madelaine Hart να δίνουν ξεχωριστό χρώμα και να συμπληρώνουν ιδανικά την χαρακτηριστική ερμηνεία (σχεδόν αφήγηση) του κ. Dury.

Για του λόγου το αληθές ακούστε το πρώτο single μέσα από το “Happy Soup”. Την ιστορία της Claire.

IF YOU OWN THE RIGHTS TO ANY OF THE MATERIAL POSTED HERE AND WOULD LIKE IT REMOVED, EMAIL ME AND I WILL TAKE IT DOWN.

Yuri's Accident

Ο Yuri Gagarin, ο γνωστός σοβιετικός πιλότος και κοσμοναύτης, ήταν ο πρώτος άνθρωπος που κατάφερε να ταξιδέψει στο διάστημα αφού πρώτα έβαλε το σκάφος του σε τροχιά γύρω από τη Γη. Σε μια τραγική ειρωνεία της τύχης όμως έχασε τη ζωή του πιλοτάροντας ένα εκπαιδευτικό MIG 15 που συνετρίβει στο έδαφος.

Αυτή η ειρωνεία κρύβεται πίσω από το όνομα της τετραμελής indie rock μπάντας από την Αθήνα.

Οι Yuri's Accident  σχηματίστηκαν το Δεκέμβρη του 2009 από τους Θάνο Τσουμπρή (κιθάρα- φωνητικά), Στάθη Δογάνη (φλάουτο- φωνητικά), Ειρήνη Βικεντίου (τύμπανα) και Ντίνο Λαυρεντάκη (μπάσο). Η μουσική τους έχει επιρροές τόσο από post punk συγκροτήματα (ειδικά στο rhythm section) όσο και από ποιο κλασικές pop-rock φόρμες. Αυτό όμως που κάνει ποιο ιδιαίτερο τον ήχο τους είναι η χρήση του φλάουτου που προσδίδει μια διαφορετική μελωδικότητα σε κάθε του ξέσπασμα!

Ξεκίνησαν τις ζωντανές τους εμφανίσεις τον Ιανουάριο του 2010, εμφανίσθηκαν σε πολλά μέρη στην Αθήνα και συνεργάσθηκαν με γνωστά συγκροτήματα της σκηνής όπως οι Zebra Tracks, οι His Majesty the King of Spain, οι Flakes και οι The Bullets. Παράλληλα ηχογράφησαν το πρώτο τους EP, με τίτλο “Space Turn” (άλλη μια αναφορά στη ζωή του Gagarin?). Περιλαμβάνει τέσσερα κομμάτια και μέσα από αυτό ακούμε το “Smile” και βλέπουμε το αντίστοιχο video.

http://www.myspace.com/yurisaccident

IF YOU OWN THE RIGHTS TO ANY OF THE MATERIAL POSTED HERE AND WOULD LIKE IT REMOVED, EMAIL ME AND I WILL TAKE IT DOWN.

A Place To Bury Strangers - "So Far Away"

Οι αγαπημένοι θορυβοποιοί από τη Νέα Υόρκη επιστρέφουν με νέο EP. Θα έχει τίτλο “Onwards To The Wall” και θα κυκλοφορήσει στις 7 Φεβρουαρίου από την εταιρεία Dead Oceans.

Το κομμάτι “So Far Away”, πρώτο δείγμα μέσα από το EP, διαθέτει όλα τα χαρακτηριστικά της μουσικής των A Place To Bury Strangers. Τη γνωστή ατμόσφαιρα, έναν ηχητικό τοίχο “θορύβου”, new wave και shoegaze μελωδίες και τα “ψυχρά”, σχεδόν απόκοσμα φωνητικά του Oliver Ackerman. 

Παρακάτω μπορείτε να δείτε το tracklisting και το artwork του “Onwards To The Wall”.

Onwards To The Wall EP Tracklist:

01. I Lost You
02. So Far Away
03. Onwards To The Wall
04. Nothing Will Surprise Me
05. Drill It Up

IF YOU OWN THE RIGHTS TO ANY OF THE MATERIAL POSTED HERE AND WOULD LIKE IT REMOVED, EMAIL ME AND I WILL TAKE IT DOWN.

The {Drive} Issue

If I drive for you, you give me a time and a place. I give you a five-minute window, anything happens in that five minutes and I'm yours no matter what. I don't sit in while you're running it down; I don't carry a gun... I drive.

Chromatics – Tick Of The Clock

Schneider TM - The Lights [3000]

Korallreven – Honey Mine (ft Victoria Bergsman)

Radiohead – All I Need

M83 – Midnight City

Kavinsky & Lovefoxxx – Nightcall

Desire - Under Your Spell

College – A Real Hero (ft Electric Youth)

Sillyboy – Death Before Disco

Keep Shelly In Athens – DIY

Low Motion Disco - Love Love Love (Soft Rocks Remix)

Glass Candy - Life After Sundown

Anoraak - Nightdrive With You

Golden Boy & Miss Kittin - Rippin Kittin

The Golden Filter - Solid Gold

Parallels – Ultralight

Farah - Law of Life

College - She Never Came Back (feat. Electric Youth)

The Outrunners – Blazing Speed and Neon Lights With You

Kavinsky - Testarossa Autodrive

IF YOU OWN THE RIGHTS TO ANY OF THE MATERIAL POSTED HERE AND WOULD LIKE IT REMOVED, EMAIL ME AND I WILL TAKE IT DOWN.

George Nikas - Bitter Taste

Ο Γιώργος Νίκας είναι γνωστός στο ελληνικό κοινό ως τραγουδιστής και συνθέτης στην αγαπημένη indie μπάντα των Zebra Tracks. Μαζί, μας έχουν χαρίσει το εξαιρετικό ντεμπούτο άλμπουμ “A Family Picture From...” (2009 Sonic Playground), το single “Isabelle Creeps/Bicycles” (2011 Self-released) καθώς και μια σειρά από πολύ δυνατά live.

Ενδιάμεσα, τo 2010, ηχογράφησε και κυκλοφόρησε την πρώτη του προσωπική δισκογραφική δουλειά με τίτλο “How to Live in Open Spaces”. Σε αυτήν φάνηκαν ποιο έντονα οι επιρροές του από την αμερικάνικη indie folk σκηνή και ειδικότερα από καλλιτέχνες όπως ο Ben Harper ή ο Ryan Adams. Το αποτέλεσμα ήταν μια συλλογή τραγουδιών γεμάτα από κιθαριστικές μελωδίες, συναισθηματικούς στίχους και μια δόση νοσταλγίας.

Έχει περάσει σχεδόν ένας χρόνος από την συγκεκριμένη κυκλοφορία και ο ταλαντούχος τραγουδοποιός παρουσίασε σήμερα ένα νέο κομμάτι. Έχει τίτλο “Bitter Taste”, είναι ένα αργό ηλεκτρισμένο blues κομμάτι και το συνοδεύει το πολύ ωραίο video του Στάθη Μουρδουκούτα. Απολαύστε το.

George Nikas - Bitter Taste (official music video) by watergunskill

IF YOU OWN THE RIGHTS TO ANY OF THE MATERIAL POSTED HERE AND WOULD LIKE IT REMOVED, EMAIL ME AND I WILL TAKE IT DOWN.

Η εμπιστοσύνη της Lydia Plain

Η εγχώρια αγγλόφωνη εναλλακτική σκηνή, τα τελευταία χρόνια, έχει αναδείξει πολύ αξιόλογες γυναίκες τραγουδοποιούς, όπως η Monika, η Kat (Tango With Lions), η Nalyssa Green, η Violet Louise…με την συνοδεία άλλοτε κιθάρας κι άλλοτε πιάνου (ή ακόμα και θέρεμιν) και με όπλο την ιδιαίτερη φωνή τους μας έχουν παρουσιάσει πολύ όμορφες δισκογραφικές δουλειές και υπέροχα τραγούδια.

Σε αυτή την ξεχωριστή λίστα έρχεται να προστεθεί το όνομα της Lydia Plain.

Με κλασσική μουσική παιδεία στο πιάνο (ξεκίνησε από τα έξι της να μελετά), χρειάστηκε η κουβέντα ενός φίλου για να αποφασίσει πως αυτό που θέλει να κάνει στη ζωή της είναι να συνθέτει, να παίζει και να ερμηνεύει τα δικά της τραγούδια. Με την προσδοκία πως αυτά θα καταφέρουν να αγγίξουν πολλές ψυχές ακόμα.

Ακούγοντας το “trust” θυμήθηκα την πρώτη φορά που άκουσα την Tori Amos στο “Little Earthquakes” ή το “Samson” της Regina Spektor και τα έντονα συναισθήματα που ένιωσα. Ένα τραγούδι με το πιάνο να αποτελεί την παλέτα με την οποία η καλλιτέχνης δημιουργεί το έργο της. Στο ίδιο ύφος και οι υπόλοιπες συνθέσεις που μπορούμε να ακούσουμε στην σελίδα της στο myspace, με την εκπληκτική διασκευή στο “Bring You My Love” της PJ Harvey να ξεχωρίζει.

“feeling a cold breeze... "winter is coming" for real…” γράφει…και θα την εμπιστευτούμε. Εξάλλου η μουσική της φαντάζει ιδανική παρέα για τις χειμωνιάτικες βραδιές μας.   

http://www.reverbnation.com/lydiaplain

Lefthanded Society - Power is useless

Τους γνωρίσαμε μέσα από την demo εκτέλεση του "The Ones I've Known" (αλλά και στα γνωστά στέκια του Χαλανδρίου). Είναι φυσικά οι  Lefthanded Society  και στο διάστημα που μεσολάβησε έχουν περάσει αμέτρητες ώρες στο στούντιο κάνοντας πρόβες και γράφοντας τα τραγούδια για το πρώτο τους άλμπουμ. Το ευχάριστο νέο είναι ότι για την κυκλοφορία του έχουν έρθει σε επαφή με εταιρεία και παραγωγό από το Λονδίνο. Δε γνωρίζουμε περισσότερες λεπτομέρειες τη δεδομένη στιγμή, έχουμε  όμως στα χέρια μας ένα πρώτο δείγμα με τίτλο “Power is useless”.

Ο ήχος είναι ποιο σκληρός και με περισσότερο όγκο, τα φωνητικά είναι ποιο μεστά και το τελικό αποτέλεσμα ακούγεται ποιο ολοκληρωμένο. Φέρνει στο νου αγαπημένες στιγμές από τις αρχές των 90s και δημιουργεί μεγάλες προσδοκίες για το Neo Rock & Roll των Lefthanded Society.

LEFTHANDED SOCIETY-Power is Useless by SadSongsWeLove

dEUS, η “μαγεία” είναι ακόμα εδώ

Όσοι τυχεροί βρεθήκαμε στο ΡΟΔΟΝ για την πρώτη εμφάνιση των dEUS στην Αθήνα, τον Απρίλιο του ’95, έχουμε μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά μας για τη μπάντα από το Antwerp του Βελγίου. Είχαν ήδη κυκλοφορήσει το πρώτο τους άλμπουμ “Worst Case Scenario” και έδωσαν μια εκπληκτική παράσταση μπροστά σε ένα εκστασιασμένο κοινό.

Ο πειραματικός τους ήχος (με επιρροές από Frank Zappa, Tom Waits και Captain Beefheart) και οι διαφορετικές καλλιτεχνικές αναφορές των μελών της μπάντας χαρίζουν στους dEUS καθολική κριτική αποδοχή αλλά και μεγάλο αριθμό πωλήσεων παγκοσμίως. Οι ίδιες όμως καλλιτεχνικές αναφορές γίνονται αναζητήσεις και προκαλούν πολλές αλλαγές στην σύνθεση του συγκροτήματος, με σημαντικότερη την αποχώρηση του μπασίστα Stef Kamil Carlens (που στην συνέχεια δημιούργησε τους Zita Swoon).

Έτσι, μετά την κυκλοφορία του τρίτου άλμπουμ τους “Ideal Crash” (1999) και το τέλος της αντίστοιχης περιοδείας, αποφάσισαν να κάνουν ένα διάλειμμα και να ασχοληθούν με τα προσωπικά τους projects.

Επέστρεψαν στη δισκογραφία έξι χρόνια μετά, με το “Pocket Revolution”. Ακολούθησε μια μεγάλη παγκόσμια περιοδεία αλλά φαίνεται ότι κάτι έχει χαθεί από την αρχική “μαγεία”. Τη διαπίστωση αυτή έρχεται να επιβεβαιώσει το μετριότατο “Vantage Point” του 2008. Το συγκρότημα κρατά σταθερά την συνεπή στάση απέναντι στο κοινό, έχει πολύπλευρη δραστηριότητα και κοινωνικοπολιτική δράση αλλά φαίνεται να έχει χάσει κάτι από την έμπνευση του.

Όλα αυτά μας έκαναν επιφυλακτικούς στην προαναγγελία του νέου άλμπουμ. Ευτυχώς ο κ. Barman και η υπόλοιπη παρέα μας εκπλήσσουν ευχάριστα. Το “Keep You Close” είναι η ποιο ώριμη δουλειά των dEUS και ασφαλώς ένα από τα καλύτερα άλμπουμ της χρονιάς.

Λιγότερο πειραματικό, ποιο μεστό, με τη μουσική και την ατμόσφαιρα να παίζουν κυρίαρχο ρόλο. Χρησιμοποιούν κλασικές rock φόρμες  αλλά έχοντας δώσει ιδιαίτερη προσοχή στην ενορχήστρωση δημιουργούν μια ατμόσφαιρα αισθαντική, άλλοτε groovy  και συνάμα σκοτεινή. Έναν ηχητικό κόσμο παρόμοιο με αυτόν που δημιουργεί ο Greg Dulli με τους Twilight Singers. Οπότε μόνο τυχαία δε θα χαρακτηρίζαμε την συμμετοχή του στα τραγούδια "Twice" και "Dark Sets In".

Με κάθε νέο άκουσμα του “Keep You Close” ανακαλύπτουμε νέες μικρές λεπτομέρειες που μας κάνουν να το εκτιμήσουμε ακόμα περισσότερο και να σκεφτούμε χαμογελώντας ότι η “μαγεία” είναι ακόμα εδώ.

Track List:
01. Keep You Close 5:16
02. The Final Blast 4:39
03. Dark Sets In 4:53
04. Twice (We Survive) 4:33
05. Ghost 4:36
06. Constant Now 3:48
07. The End Of Romance 4:38
08. Second Nature 4:03
09. Easy 6:38

dEUS - Keep You Close (2011) by dEUSbe