Παρακάτω μπορείτε να δείτε το νέο videoτης AnnaCalviγια το τραγούδι “blackout”, από τον πρώτο της προσωπικό δίσκο. Είναι σε σκηνοθεσία MichaelBaldwinκαι η αισθητική του παραπέμπει σε κάποιο σκοτεινό σκηνικό από ταινία του DavidLynch.
IF YOU OWN THE RIGHTS TO ANY OF THE MATERIAL POSTED HERE AND WOULD LIKE IT REMOVED, EMAIL ME AND I WILL TAKE IT DOWN.
Το Βios και το Νothing Days ,το Σάββατο 26 Μαρτίου,παρουσιάζουν τον Αμερικανό παραγωγό oOoOO που τάραξε τα νερά της διεθνούς μουσικής κοινωνίας, σε μία από τις πρώτες εμφανίσεις του παγκοσμίως, για να μας μυήσει στο φρέσκο και σκοτεινό είδος του gravewave/ witchouse.To ίδιο βράδυ δύο από τα πιο ενδιαφέροντα και πολυσυζητημένα νέα σχήματα της ελληνικής electronica, οι Keep Shelly In Athens και οι Hana. Ένα βράδυ με τον πιο καινούριο, μυστηριώδη και ατμοσφαιρικό ήχο στον χάρτη της παγκόσμιας μουσικής σήμερα.
Keep Shelly in Athens
Οι Keep Shelly in Athens (Κυψέλη in Athens) είναι ο PRP και η Σάρα από την Κυψέλη, μια περίπτωση μοναδική στα ελληνικά ποπ χρονικά. Εμφανίστηκαν από το πουθενά στο mySpace το περασμένο καλοκαίρι με το Fokionos Negri Street και αμέσως τους ανακάλυψε ο KEXP, o σταθμός στο Σιάτλ που ανιχνεύει καθημερινά νέα ταλέντα για το airplay του, τους έκανε θέμα το Gorilla vs Bear ένα από τα πιο δημοφιλή μουσικά μπλογκ του κόσμου, και μέσα σε μερικές ώρες το Pitchfork έγραψε γι’ αυτούς ότι είναι οι νέοι Air! Από τον Ιούλιο μέχρι τον Δεκέμβριο που κυκλοφόρησε το πρώτο ep τους χτίστηκε ένας αστικός μύθος γύρω από το όνομά τους που δεν έχει ξαναγίνει για ελληνικό σχήμα από την εποχή των Aphrodite’s Child! Πριν από ένα μήνα η αγγλική εφημερίδα Guardian, η οποία δεν έχει ξαναγράψει ποτέ τίποτα για ελληνικό σχήμα, τους χαρακτήρισε ως ένα από τα πιο ελπιδοφόρα σχήματα για το μέλλον της μουσικής, εκθειάζοντας τους πριν ακόμη κυκλοφορήσουν το πρώτο τους άλμπουμ.
Hana
Οι Hana είναι ο Θανάσης Παπαδόπουλος και ο Θανάσης Μπαντής από την Θεσσαλονίκη και είναι ένα διαφορετικό μουσικό δίδυμο. Σχηματίστηκαν το περασμένο καλοκαίρι και δεν μοιάζουν με κανένα ηλεκτρονικό ελληνικό σχήμα. Συνδυάζουν το hip hop και το techno μοναδικά, έχουν χαρακτηριστικό αναγνωρίσιμο ήχο και είναι από τα πιο αξιόλογα νέα πράγματα τα τελευταία χρόνια στην ηλεκτρονική εγχώρια μουσική. Το αγγλικό περιοδικό Wire το επιβεβαίωσε, όταν επέλεξε ένα κομμάτι τους για το CD που θα συνοδεύει το τεύχος Απριλίου. Λίγο πριν κυκλοφορήσει ο πρώτος δίσκος τους κάνουν την πρώτη τους ζωντανή εμφάνιση στο Bios.
Μόλις στα 15 της ηχογράφησε το πρώτο EPμε τίτλο “WhiteLies”, στο δωμάτιο του αδερφού της. 100 κόπιες από τις οποίες η μία έφτασε στα χέρια του DanAuerbach των BlackKeys. Αυτός εντυπωσιάστηκε τόσο πολύ από το ταλέντο και το «σκοτεινό» ύφος των τραγουδιών της που την προσκάλεσε στο προσωπικό του studioγια να ηχογραφήσουν.
Η ίδια στην ακουστική κιθάρα και τα φωνητικά, ο αδερφός της στο μπάσο και ο Auerbach στα υπόλοιπα όργανα και στην παραγωγή. Έτσι, τον Σεπτέμβριο του 2008, κυκλοφόρησε το άλμπουμ “With Blasphemy So Heartfelt” συνοδευόμενο από εξαιρετικές κριτικές και διακρίσεις. H επιτυχημένη σειρά GossipGirlχρησιμοποιεί το εναρκτήριο τραγούδι “kissmeagain” και παρασύρει τη νεαρή τραγουδίστρια στο hypeτης.
Περιοδεύει μαζί με το μέντορα της και τους BlackKeysκαι δανείζει τα φωνητικά της στο κομμάτι τους “Things Ain’t Like They Used To Be”.
Πριν ένα μήνα κυκλοφόρησε τη δεύτερη δισκογραφική της δουλειά “TellMe”, ξανά σε παραγωγή Auerbach, συνεχίζοντας να γράφει σκοτεινά, στενάχωρα τραγούδια.
IF YOU OWN THE RIGHTS TO ANY OF THE MATERIAL POSTED HERE AND WOULD LIKE IT REMOVED, EMAIL ME AND I WILL TAKE IT DOWN.
Αν και η jazzθεωρείται παραδοσιακή μουσική, χαρακτηρίζεται από μερικό ή ολικό αυτοσχεδιασμό στις φόρμες της, από μια απόλυτη ελευθερία, μουσική και πνευματική.
Αυτό επιτρέπει, στο πέρασμα των χρόνων, να αφομοιώνει στοιχεία από άλλα μουσικά είδη (rock, hiphop, electronica) και να ακολουθεί τις νέες τάσεις.
Δύο από τους κυριότερους εκφραστές ενός νέου είδους jazzείναι ο ChristianScottκαι ο JoseJames, με διαφορετικό τρόπο ο καθένας.
Ο τρομπετίστας ChristianScott, έχει γεννηθεί στη Νέα Ορλεάνη στις 31 Μαρτίου του 1983 και έχει χαρακτηρισθεί από το περιοδικό JazzTimesως «ο θεός του νέου στυλ jazz». Από το 2006 έχει κυκλοφορήσει τέσσερα στούντιο άλμπουμς και μια ζωντανή ηχογράφηση. Έχει μια ιδιαίτερη τεχνική στο παίξιμο του την οποία ο ίδιος αποκαλεί «ψιθυριστή». Θέλει ο ήχος του να ακούγεται ξεχωριστός, με τον τρόπο που οι MilesDavisκαι DizzyGillespie,με τη διαφορετικότητα τους, κατάφεραν να αφήσουν το σημάδι τους σε ολόκληρες γενιές.
Εκτός από την ικανότητα του στην τεχνική της τρομπέτας, φημίζεται και για την κομψότητα στο ντύσιμο του. Δεν είναι τυχαίο ότι έχει συνεργαστεί με labelsόπως Comme Des Garçons, DiorHomme, Rayban.
Αυτό που αρχικά μας τράβηξε την προσοχή στον κ. Scottήταν η καταπληκτική του διασκευή στο “theeraser” του ThomYorke, μέσα από το τελευταίο του αλμπουμ “YesterdayYouSaidTomorrow” (2010).
IF YOU OWN THE RIGHTS TO ANY OF THE MATERIAL POSTED HERE AND WOULD LIKE IT REMOVED, EMAIL ME AND I WILL TAKE IT DOWN.
OJoseJamesγεννήθηκε και μεγάλωσε στη Minneapolis, σε ένα μουσικό περιβάλλον όπου ο Princeκαι η funkσυναντούσε την hiphopκαι την σύγχρονη jazz. Ανακάλυψε από νωρίς το πάθος του για τη μουσική και το γράψιμο, καθώς και την ικανότητα του να τραγουδά με βάση τις παραδοσιακές jazzφόρμες. Έκανε τα πρώτα του βήματα συμμετέχοντας στην avant-gardeκολεκτίβα Ancestor Energy, μέχρι να μετακομίσει στη Νέα Υόρκη για να φοιτήσει στη σχολή The New School for Jazz and Contemporary Music. Εκεί γνώρισε τους μουσικούς που τον συνόδεψαν στην ηχογράφηση του πρώτου προσωπικού του δίσκου “TheDreamer” αλλά και στις πρώτες ζωντανές του εμφανίσεις. Το “TheDreamer” συμπεριλήφθηκε σε όλες τις λίστες με τα καλύτερα jazzαλμπουμς του 2008 και οι κριτικοί ανακάλυψαν τη νέα φωνή της jazz, έναν συνδυασμό μεταξύ Gil Scott Heron και Terry Callier.
Μια τυχαία συνάντηση στο Λονδίνο με τον θρυλικό djGillesPetersonοδηγεί σε ένα συμβόλαιο με την δισκογραφική του εταιρεία Brownswood Recordings και ένας νέος κόσμος ανοίγεται μπροστά του. Ανακαλύπτει το underground, συνεργάζεται με djsκαι παραγωγούς και καταφέρνει, με μια μπάντα που παίζει ζωντανά, να συνδυάσει την jazz και την soulμε σύγχρονους ήχους dubstepκαι hiphop. Αποτέλεσμα ο υπέροχος δεύτερος δίσκος του “Blackmagic” που κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 2010 και τον καθιέρωσε σαν έναν από τους κυριότερους εκπροσώπους της Νέας Jazz.
IF YOU OWN THE RIGHTS TO ANY OF THE MATERIAL POSTED HERE AND WOULD LIKE IT REMOVED, EMAIL ME AND I WILL TAKE IT DOWN.
Τη χρονιά που πέρασε οι Nationalκυκλοφόρησαν το υπέροχο “HighViolet”, καλύτερο δίσκο του 2010 για το SadSongsWeLove. Έχουν περιοδεύσει σχεδόν σε ολόκληρο τον κόσμο για ζωντανές εμφανίσεις και μας τροφοδοτούν συχνά με νέα τραγούδια, διαφορετικά projectκαι ιδιαίτερες συνεργασίες.
Τελευταίο τους δημιούργημα το κεντρικό μουσικό θέμα για το “WinWin”, το νέο filmτου PaulGiamatti. Toκομμάτι ονομάζεται “ThinkYouCanWait”, δεν έχει τα χαρακτηριστικά φωνητικά του βαρύτονου Matt Berninger, αλλά έχει μια μελωδία που σε ταξιδεύει.
Ονομάζεται“Burning Jacob’s Ladder”καιπεριλαμβάνεταιστοsoundtrack (!) τουRage, ενόςνέουvideo game. Στο γνωστό αργό tempo, σε μεταφέρει στην έρημο, κάπου πολύ μακριά. Κυλάει βασανιστικά μέχρι να καταλήξει στο κιθαριστικό ξέσπασμα του τέλους.
Σαν «στοιχειωμένος» ποιητής, ο Lanegan, γράφει και αφηγείται μια ακόμη σκοτεινή ιστορία απελπισμένων ανθρώπων.
Είναι άγνωστο ακόμα αν το συγκεκριμένο τραγούδι θα βρίσκεται και στο νέο αλμπουμ του που θα κυκλοφορήσει μέσα στη χρονιά. Μπορούμε όμως να το ακούσουμε και να το «κατεβάσουμε» δωρεάν από το blog Some Kind of Awesome
Οι Gravitysays_i δημιουργήθηκαν τον Μάρτιο του 2003 από τον Μάνο Πατεράκη και τον Νίκο Ρέτσο στον Πειραιά, με σκοπό να ντύσουν με μελωδίες τις προσδοκίες τους, τις ζωές τους, σε μια χώρα που καταπίνει τα παιδιά της, και την διαφορετικότητα, όπως εκείνοι την αντιλαμβάνονται.
Η παρθενική τους εμφάνιση στη δισκογραφία, με τίτλο «the roughest sea» (2007), κυκλοφόρησε από τον «Σείριο», την εταιρεία που ίδρυσε ο Μάνος Χατζιδάκις. Αποτελείται από εννέα κομμάτια εμπνευσμένα από τον εγωισμό, την ματαιοδοξία, και την απομόνωση του σύγχρονου ανθρώπου. Πρόκειται για ένα concept album (άλμπουμ με ενιαίο θέμα) συνεχούς ροής, όπου το ηλεκτρονικό στοιχείο συναντά τα παραδοσιακά όργανα, ενώ οι μινιμαλιστικές φόρμες ακολουθούν τη γενική pop-rock διάθεση.
Η νέα τους δισκογραφική δουλειά με τίτλο «The Figures of Enormous Gray and The Patterns of Fraud» (Restless Wind, 2011) αλλάζει θεματολογία, επανεξετάζοντας τις κοινωνικές αξίες, τους θεσμούς και την ηθική ως προέκταση της ατομικής αλλά και της συλλογικής συνείδησης. Ο ήχος τους, αυτή τη φορά, ακολουθεί πιο παραδοσιακά / μεσογειακά ακούσματα, ενώ, παράλληλα, τα σκοτεινά, ατμοσφαιρικά στοιχεία γίνονται ακόμα πιο έντονα.
Το όχημα των Gravitysays_i, ταυτόχρονα με την κυκλοφορία του νέου άλμπουμ, περνάει από τη studio λειτουργία ενός project group στις συναυλιακές εμφανίσεις, δίνοντας υπόσταση στις συνθέσεις τους με τη βοήθεια και άλλων μουσικών.
Οιι Gravitysays_i πραγματοποιούν, για πρώτη φορά στην ιστορία τους, 4 συνεχόμενες εμφανίσεις, το Μάρτιο του 2011 στο Screening Room του χώρου Nixon στην Αθήνα.
Η ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ ΑΦΟΡΑ ΤΟ ΕΡΧΟΜΕΝΟ ΔΕΥΤΕΡΟ-ΤΡΙΤΟ, 14-15/3/2011.
ΩΡΑ ΕΝΑΡΞΗΣ (ΑΥΣΤΗΡΑ): 22.00
ΧΩΡΗΤΙΚΟΤΗΤΑ SCREENING ROOM ΤΟΥ NIXON (ΑΥΣΤΗΡΑ):
75 ΚΑΘΗΜΕΝΟΙ
ΕΙΣΟΔΟΣ: 10€
(με την είσοδο, οι θεατές/ακροατές λαμβάνουν το προσωπικό τους αντίτυπο του δεύτερου δίσκου των GravitySays_i με τίτλο "The Figures of Enormous Gray and the Patterns of Fraud")
IF YOU OWN THE RIGHTS TO ANY OF THE MATERIAL POSTED HERE AND WOULD LIKE IT REMOVED, EMAIL ME AND I WILL TAKE IT DOWN.
12ωρη εκδήλωση που διοργανώνουν οι ομάδες trip radio.gr και depop.gr στο αναδιαμορφωμένο πρώην εργοστάσιο της Palco, Ηub (Αλκμήνης 5, Κ. Πετράλωνα). Η εκδήλωση αρχίζει στις 18.00 με χορτοφαγικές γαστρονομικές προτάσεις από αγνά και εποχικά υλικά, και συνεχίζεται με δοκιμή υψηλής ποιότητας ποικιλιών καφέ. Αφού γεμίσουμε ενέργεια, το πάρτι ξεκινάει με σύγχρονη ελληνική μουσική και ανεξάρτητη ροκ, ενώ ακολουθούν ξέφρενοι ρυθμοί με dj sets μέχρι το πρωί.
IF YOU OWN THE RIGHTS TO ANY OF THE MATERIAL POSTED HERE AND WOULD LIKE IT REMOVED, EMAIL ME AND I WILL TAKE IT DOWN.
Τα τελευταία χρόνια, στην εγχώρια indieκαι ηλεκτρονική μουσική σκηνή, έχουν εμφανιστεί πολλά αξιόλογα συγκροτήματα και καλλιτέχνες που μας έχουν συνηθίσει σε καλές δισκογραφικές δουλειές.
Αυτό που μας εκπλήσσει (ευχάριστα) είναι όταν εμφανίζεται μια νέα μπάντα η οποία παίζει κατεξοχήν «μαύρες» μουσικές. Οι Betείναι μια τέτοια περίπτωση.
Δημιουργήθηκαν τον Ιούλιο του 2010 και στον ήχο τους παντρεύουν το rock’n’rollμε την soulκαι τα blues, δημιουργώντας τη δική τους PowerSoul. Χρησιμοποιούν παραδοσιακές φόρμες αλλά το τελικό αποτέλεσμα ακούγεται σύγχρονο και ζωντανό. Το πρώτο δείγμα της δουλειάς τους, η διασκευή στο “Who’llpayreparations”, αποδεικνύει του λόγου το αληθές.
Αυτό τον καιρό τα παιδιά εμφανίζονται ζωντανά σε διάφορους χώρους της Αθήνας, παρουσιάζοντας δικά τους τραγούδια αλλά και κάποιες πολύ ενδιαφέρουσες διασκευές.
Τη Πέμπτη 10 Μαρτίου θα ανέβουν στη σκηνή του DunkelBar και μας προ(σ)καλούν να κουνηθούμε, να τραγουδήσουμε, να χορέψουμε, να ουρλιάξουμε…σαν να μην υπάρχει αύριο.
Ο Leon συνεχίζει τις live εμφανίσεις του με δύο συναυλίες στο KooKoo Bar την Τετάρτη 9 και 16 Μαρτίου. Μετά από τις εμφανίσεις του στη κεντρική σκηνή του Σταυρού του Νότου, στο sold out Ark Festival, στο Gagarin 205 ως support των Camera Obscura και στην εκπομπή “Lo-Fi” του MTV, ο Leon και η μπάντα του θα μεταφέρουν τη χαρισματική ενέργεια τους και τα τραγούδια από το ντεμπούτου του Leon “Futrue” (Archangel Music) στη σκηνή του KooKoo. To “Futrue” ελίσσεται μεταξύ Μεσογείου, Beirut και Beatles, χωρίς να χάνει στιγμή την αυθεντικότητά του. Με διάχυτο το vibe μιας παρέας από Μαριάτσι, χαρμόσυνες κραυγές από μια πανταχού παρούσα χορωδία,θεμέλια στην ελληνική μουσική παράδοση,vintage,new wave, pop και dance πινελιές το “Futrue” είναι μια περιήγηση σε σκονισμένες γωνιές του μυαλού με το βλέμμα στραμμένο αποφασιστικά στο μέλλον. Η παραγωγή του “Futrue” έγινε από τον Ottomo και τον Josh Clark, παραγωγό και συνεργάτη των Beirut.
Τις συναυλίες του Leon θα ανοίξουν οι Le Page. Το συγκρότημα του Tony και της Τερψιχόρης κυκλοφόρησε πρόσφατα το πρώτο ολοκληρωμένο άλμπουμ του “Yojikevin”, στο οποίο ξετυλίγει τις παραμυθένιες indie pop ιστορίες που υποσχέθηκε το ΕΡ τους “Teddy Bear”.
Αλήθεια, τι κρύβεται στην άκρη του ουράνιου τόξου? Σύμφωνα με τα παραμύθια και τις παραδόσεις κρύβεται ένα πιθάρι με λίρες, νεράιδες και ξωτικά. Για κάποιους άλλους όμως εκεί υπάρχουν μουσικές, σκέψεις, συναισθήματα, χρώματα και όνειρα.
Κάπως έτσι, δυο φίλοι με κοινές ιδέες και περίεργα ονόματα – SpirFrelini, BadKaraoke– δημιούργησαν τους RainbowMirror. Η αγάπη τους για τη ψυχεδελική popκαι την folkπροδίδει και τον χαρακτήρα της μουσικής τους. Αλλά με μια εσωστρέφεια που κάνει τα τραγούδια τους ιδιαίτερα και ποιο προσωπικά.
Ο κ. Freliniδεν είναι άλλος από τον Σπύρο Φριλιγκό των αγαπημένων MyDrunkenHaze. Και αν οι Haze, για τον ίδιο, είναι η αγάπη του και το μεγάλο πλοίο της ζωής του οι RainbowMirrorείναι η βαρκούλα που θα τον οδηγήσει στην άκρη του τόξου.
